Oferta parku /

Muzeum marynistyczne

Regionalne rękodzieło lokalnych artystów, modele jednostek pływających o każdym przeznaczeniu, narzędzia pracy rybaków czy prawdziwa mesa kapitańska. Historia, tradycja i kultura współgrają ze sobą i przenikają jak morze wstępujące na plażę.

W muzeum mieści się  9 stałych ekspozycji:

1. Pomorska Szopka

– szopki zawierające elementy marynistyczne

2. Rybackie Scenki Rodzajowe
– rzeźba ludowa

3. Pomorskie Łodzie i Kutry
modele rybackich łodzi i kutrów, które łowiły na Bałtyku w ciągu ostatnich 100 lat

4. Rękodzieło Marynistyczne
– precjoza wykonywane przez ludzi bez formalnego wykształcenia w tym temacie z pasji i miłości do morza (marynarze, rybacy)

5. Malarstwo Marynistyczne

6. Eksponaty związane z PLO
– muzeum tworzy kolekcję pamiątek okolicznościowych związanych z największym gdyńskim armatorem Polskimi Liniami Oceanicznymi

7. Mesa Kapitana Morgana
– w tej kolekcji pokazujemy na konkretnym przykładzie kolekcjonerskie pasje marynarzy i rybaków. Pokazuje co marynarze i rybacy przywożą z dalekich podróży i co z tego może wyniknąć. Ekspozycja oddaje klimat tawerny portowej, mesy dawnego żaglowca i salonu kapitańskiego.

8. Wystawa Dyplomów Ceremoniału Morskiego
– dyplomy są klasycznym przykładem rękodzieła marynistycznego. Ze względu na upowszechnienie na wielką skalę transportu morskiego i podróży statkami wycieczkowymi ginie wspaniała tradycja chrztów morskich (kultywowana jest jeszcze na statkach szkolnych)

9. Warsztat cieśli okrętowego
– pokazuje narzędzia szkutnika, rzeźbiarza i cieśli okrętowego Marcela Bielińskiego z Górek Zachodnich
 


Rękodzieło marynistyczne - krótki rys historyczny

Były okresy kiedy rękodzieło marynistyczne stanowiło znaczącą gałąź gospodarki morskiej.
W XIX wieku 200 000 wielorybników z Nowej Anglii i Nowego Jorku, w trakcie połowów
i długich podróży na łowiska i w drodze powrotnej do portów, wykonywało z zębów, fiszbin i kości upolowanych wielorybów zdobione precjoza rzemieślnicze zwane scrimshaw. Znaczenie gospodarcze rękodzieła marynistycznego zależało od wielkości eksploatowanego akwenu, celu połowów, czasu przebywania na morzu, dostępnych naturalnych surowców.

Na ozdoby, souveniry, biżuterię i dekoracje niemal w 100% wykorzystywane są muszle, bursztyn oraz drewno wyrzucone przez morze (driftwood, drivved).

W Polsce ciągłość tradycji rękodzieła marynistycznego występuje na wąskim odcinku wybrzeża od Gdyni do Dębek. Po powrocie Polski nad Morze Bałtyckie po 1945 roku współczesne polskie rękodzieło marynistyczne przeżyło rozkwit na całym Pomorzu.



Tematyka marynistyczna w rzemiośle artystycznym jest charakterystyczna dla terenów przybrzeżnych i portów i stanowi o ich specyfice. Rękodzieło marynistyczne jest wielką atrakcją turystyczną regionów nadmorskich, ponieważ ukazuje ich duszę, emocje i magię morza. Dusza rodzi się wyłącznie w przedmiotach zrobionych ręcznie. Słownictwo zajęć rękodzielniczych ładnie pachnie; słownictwo zawodów przemysłowych jest cuchnące. Trudno sobie wyobrazić nad morzem tawerny, maszoperie, wędzarnie, smażalnie ryb, mariny, budynki publiczne bez lokalnego rękodzieła marynistycznego, bez modeli i obrazów lokalnych kutrów, statków i portów, a jarmarki nadmorskie bez biżuterii z bursztynu.

Ekskluzywne precjoza marynistyczne (kufry kapitańskie, modele, dioramy, koła sterowe, scenki rodzajowe, obrazy) wykonywane zazwyczaj jako hobby przez emerytowanych rybaków, marynarzy, pracowników portowych, cieśli, szkutników, modelarzy, rzeźbiarzy mają duże emocjonalne znaczenie na terenach nadbrzeżnych i w portach, wśród dziesiątek tysięcy ludzi związanych zawodowo z morzem.

Regionalne rękodzieło lokalnych artystów, modele jednostek pływających o każdym przeznaczeniu, narzędzia pracy rybaków czy prawdziwa mesa kapitańska. Historia, tradycja i kultura współgrają ze sobą i przenikają jak morze wstępujące na plażę.